कुज सानू मरण दा शौक वी सी

कुज उंज वी राहवां औखियाँ सन
कुज गल्ल विच गम दा तौख वी सी

कुज शहर दे लोक वी ज़ालिम सन
कुज सानू मरण दा शौक वी सी

अज़ीम मुनीर नियाज़ी

चढ़दे सूरज ढल्दे वेखे

चढ़दे सूरज ढल्दे वेखे
बुझे दीवे बल्दे वेखे
हीरे दा कोई मुल्ल न तारे
खोटे सिक्के चलदे वेखे
जिन्हां दा न जग ते कोई
ओ वी पुत्तर पलदे वेखे
ओहदी रहमत दे नाल बंदे
पाणी उत्ते चलदे वेखे
लोकी कहंदे दाल नी गल्दी
मैं ता पत्थर गल्दे वेखे
जिन्हां क़दर न कीती यार दी बुल्ल्या
हथ खाली ओ मल्दे वेखे

--बुल्ले शाह

ਦੁਖ ਤਾ ਬਥੇਰੇ ਪਰ ਦਸਣੇ ਨੀ ਯਾਰ ਨੂੰ

ਦੁਖ ਤਾ ਬਥੇਰੇ ਪਰ ਦਸਣੇ ਨੀ ਯਾਰ ਨੂੰ
ਆਪੇ ਯਾਦ ਆਜੁ ਕਦੀ ਸੋਹਨੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ
ਜੇ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਸਮਾ ਨਈ ਆਏ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬੇਹਨ ਦਾ
ਸਾਨੂ ਵੀ ਨਹੀ ਸ਼ੌਂਕ ਦੁਖ ਪਥਰਾਂ ਨੂ ਕੇਹਨ ਦਾ
ਲੱਗੀ ਰਹੇ ਰੌਨਕ ਓਹਦੇ ਸੁਖਾਂ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ
ਦੁਖ ਤਾ ਬਥੇਰੇ ਪਰ ਦਸਣੇ ਨੀ ਯਾਰ ਨੂੰ

--Unknown

ਓਹ੍ਖੇ ਵੇਲੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੁਰ ਗਏ

ਓਹ੍ਖੇ ਵੇਲੇ ਇਕ ਇਕ ਕਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਤੁਰ ਗਏ
ਪੱਲਾ ਤੂ ਵੀ ਛੁਡਾ ਲਿਯਾ ਤਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀ
ਮੈਂ ਰਹ ਗਯਾ ਦੁਨਿਯਾ ਵਿਚ ਇਕ ਮਜਾਕ ਬਣਕੇ
ਥੋੜਾ ਤੂ ਵ ਉੜਾ ਲਿਯਾ ਤਾ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀ

ओखे वेले इक इक कर के सारे तुर गए
पल्ला तू वी छुडा लिया ता कोई गल नहीं
मैं रह गया दुनिया विच इक मज़ाक बनके
थोडा तू वी उड़ा लिया ता कोई गल नहीं

--Unknown

ਏ ਅਖਿਯਾਂ ਦੋ ਹੀ ਚੰਗਿਯਾਂ ਨੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂ ਚਾਰ ਨਾ ਕਰ ਲਾਈਨ

ਏ ਅਖਿਯਾਂ ਦੋ ਹੀ ਚੰਗਿਯਾਂ ਨੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂ ਚਾਰ ਨਾ ਕਰ ਲਾਈਨ,
ਫਿਰ ਪਛਤਾਉਣਾ ਪੈ ਜੂਗਾ ਕਿਧਰੇ ਪ੍ਯਾਰ ਨਾ ਕਰ ਲਾਈਨ

--ਅਗ੍ਯਾਤ

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਆਪ ਹੋਏ

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਆਪ ਹੋਏ
ਅਸੀਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਜ਼ਹਰ ਪਿਲਾ ਬੈਠੇ

ਜਿਸ ਮੌਤ ਤੋ ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮੀਤ ਬਣਾ ਬੈਠੇ

ਏਸ ਇਸ਼ਕ਼ ਚ ਐਨੇ ਫਟ ਖਾਦੇ ਨੇ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਆਪ ਗਵਾ ਬੈਠੇ

ਇਕ ਵਾਰ ਖਾ ਕੇ ਧੋਖਾ, ਲੋਕ ਸੰਭਲ ਜਾਂਦੇ
ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਚਲ ਓਸੇ ਰਾਹ ਬੈਠੇ

ਜੋ ਸਾਨੂ ਦਰਦ ਦੇਣਾ ਚਾਹੰਦੇ ਸੀ
ਅਸੀਂ ਉਸਨੁ ਹਮਦਰਦ ਬਣਾ ਬੈਠੇ

ਹੁਣ ਤਾ ਆਸ ਬਚੀ ਸੀ ਜੀਉਣ ਦੀ
ਅਸੀਂ ਓਹ ਵੀ ਆਸ ਮੁਕਾ ਬੈਠੇ

--Unknown

ਰੋਗ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਪਿਆਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਰੋਗ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਪਿਆਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ
ਮੈਂ ਮਸੀਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਬੀਮਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਇਹਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਮੇਰੀ, ਚੜਦੀ ਜਵਾਨੀ ਖਾ ਲਈ
ਕਿਉਂ ਕਰਾ ਨ ਦੋਸਤਾ, ਸਤਿਕਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਸ਼ਹਿਰ ਤੇਰੇ ਕਦਰ ਨਹੀਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਚੇ ਪਿਆਰ ਦੀ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੁੱਲਦਾ ਹੈ ਹਰ, ਬਾਜਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਫੇਰ ਮੰਜਿਲ ਵਾਸਤੇ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਨ ਪੁੱਟਿਆ ਗਿਆ
ਇਸ ਤਰਾਂ ਕੁਛ ਚੁਭਿਆ, ਕੋਈ ਖਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਜਿੱਥੇ ਮੋਇਆਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਕਫਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਨਸੀਬ
ਕੌਣ ਪਾਗਲ ਹੁਣ ਕਰੇ, ਇਤਬਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

ਏਥੇ ਮੇਰੀ ਲਾਸ਼ ਤੱਕ, ਨੀਲਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ
ਲੱਥਿਆ ਕਰਜ ਨ ਫਿਰ ਵੀ, ਯਾਰ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ

--शिव कुमार बटालवी

Read in Hindi

ਇਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲਕੀਰ ਰੱਬਾ, ਕ੍ਯੋਂ ਬਦਲ ਦੇਵੇ ਤਕਦੀਰ ਰੱਬਾ.

ਇਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਲਕੀਰ ਰੱਬਾ, ਕ੍ਯੋਂ ਬਦਲ ਦੇਵੇ ਤਕਦੀਰ ਰੱਬਾ
ਹੁਣ ਆਪ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿਚ ਦੇਵਾਂ ਏਡਾ ਮੈਂ ਕੋਈ ਫਕੀਰ ਨਹੀਂ.
ਓਹਨੂ ਭੁਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਵਿਚ ਉਹਦੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ.

ਜੇ ਓ ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਮੈਨੂ ਓਹਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਯਾ ਕ੍ਯੋਂ.
ਦਿਲ ਵਿਚ ਭਰ ਕੇ ਪ੍ਯਾਰ ਓਹਦਾ, ਦਿਲ ਓਸੇ ਤੋਂ ਤੁਡਵਾਯਾ ਕ੍ਯੋਂ.
ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਦਿਲ ਬਡੇ ਦੁਖਦੇ ਨੇ, ਤੈਨੂ ਤਾਂ ਹੁੰਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ
ਓਹਨੂ ਭੁਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਵਿਚ ਉਹਦੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ.

ਓਹਦੇ ਵਾਲ ਕਦੀ ਕੋਈ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਏਹੋ ਰੇਹੰਦੀ ਹੈ.
ਮੈਂ ਓਹਦੇ ਕਰਕੇ ਲੜਦਾ ਹਾਂ, ਓ ਮੈਨੂ ਗੁੰਡਾ ਕਿਹੰਦੀ ਹੈ.
ਸਾਰਾ ਕਾਲੇਜ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਯਾ ਹੈ, ਐਥੇ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਵੀਰ ਨਹੀਂ.
ਓਹਨੂ ਭੁਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਵਿਚ ਉਹਦੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ.

ਓਹਨੂ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਗਵਾ ਬੈਠਾ.
ਉਹਦੀ ਨਾ ਤੋਂ ਆਕੇ ਤੰਗ ਕਾਲਾ, ਨਾਸ਼ੇਯਾਁ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਬੈਠਾ.
ਓਹਦੇ ਪਿਛੇ ਰੋਲ ਲਵਾਂ ਜਿੰਦਗੀ, ਏਡੀ ਵੀ ਓ ਕੋਈ ਹੀਰ ਨਹੀਂ
ਓਹਨੂ ਭੁਲ ਜਾਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਹਾਥ ਵਿਚ ਉਹਦੀ ਲਕੀਰ ਨਹੀਂ

--ਕੁਲਵੀਰ ਸਿਂਘ ( ਕਾਲਾ )

Read in Hindi

ਮੇਰੇ ਗਮ ਦੀ ਭਨਕ ਨਾ ਤੈਨੂ ਪੈ ਜਾਵੇ

ਮੇਰੇ ਗਮ ਦੀ ਭਨਕ ਨਾ ਤੈਨੂ ਪੈ ਜਾਵੇ
ਪੀੜ ਦਿਲ ਦੀ ਹਾਸੇ ਓਹਲੇ ਲਕੋਈ ਹੋਈ ਹੈ
--ਅਗਯਾਤ

मेरे ग़म दी भनक ना तैनू पै जावे
पीड़ दिल दी हासे ओहले लकोई होई है
--अज्ञात

ਕੋਈ ਪੇਹਲੇ ਪੇਹਲੇ ਪਯਾਰ ਦਿਯਾਂ ਗਲਾਂ, ਕਿਂਝ ਸਕਦਾ ਭੁਲ ਸਜਣਾ

ਕੋਈ ਪੇਹਲੇ ਪੇਹਲੇ ਪਯਾਰ ਦਿਯਾਂ ਗਲਾਂ, ਕਿਂਝ ਸਕਦਾ ਭੁਲ ਸਜਣਾ
ਮੈਨੁ ਅਜ ਵੀ ਮਿਲਣ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚੋਂ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਫੁਲ ਸਜਣਾ

ਬੇਸ਼ਕ ਇਕ ਫੁਲ ਮੁਰਝਾਯੇ ਨੇ, ਪਰ ਮੇਹਕ ਏ ਔਨਦੀ ਯਾਦਾਂ ਚੋਂ
ਜਿਨਦਗੀ ਚੋਂ ਜਾਣ ਵਾਲੇਯੋ, ਹਾਯੇ ਤੁਸੀ ਕਯੋਂ ਨਹੀਂ ਜਾਨਦੇ ਖਵਾਬਾਂ ਚੋਂ

ਨਾ ਜੀ ਹੁਨਦਾ ਨਾ ਮਰ੍ ਹੁਨਦਾ, ਨਾ ਹੁਨਦਾ ਸਾਤੋ ਭੁਲ ਸਜਣਾ.
ਮੈਨੁ ਅਜ ਵੀ ਮਿਲਣ ਕਿਤਾਬਾਂ ਚੋਂ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜੇ ਫੁਲ ਸਜਣਾ

--अज्ञात

पहले पहले प्यार दियां गल्लां, किंज सकदा भुल्ल सजणा
मैनूं अज वी मिलण किताबां चों, तेरे वल्लों भेजे फुल्ल सजणा

बेशक इक फुल्ल मुरझाये ने, पर मेहक ए औंदी यादां चों
ज़िन्दगी चों जाण वालयो, हाये तुसी क्यों नहीं जान्दे ख्वाबां चों

ना जी हुन्दा ना मर हुन्दा, ना हुन्दा साथों भुल्ल सजणा
मैं आज वी मिलण किताबां चों, तेरे वल्लों भेजे फुल्ल सजणा

--अज्ञात

ਯਾਢਾਂ ਨੂਂ ਤੇਰਿਯਾਂ ਅਸੀ ਪਯਾਰ ਕਰਢੇ ਹਾਂ

ਯਾਢਾਂ ਨੂਂ ਤੇਰਿਯਾਂ ਅਸੀ ਪਯਾਰ ਕਰਢੇ ਹਾਂ
ਸੌ ਜਨਮ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੇ ਨਿਸਾਰ ਕਰਢੇ ਹਾਂ
ਵੇਹਲ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਕੁਝ ਲਿਖ ਭੇਜੀਂ
ਸਿਰਫ ਇਕ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੁਨੇਹੇਂ ਦਾ ਇਂਤਜ਼ਾਰ ਕਰਢੇ ਹਾਂ
--ਅਗਯਾਤ

यादां नूं तेरीयां असी प्यार करदे हां
सौ जनम वी तेरे ते निसार करदे हां
वेहल मिले तां कुझ लिख भेजीं
सिर्फ़ इक तेरे ही सुनेहे दा इंतज़ार हां
--अज्ञात

जदों मेरी अर्थी उठा के चलण गे

जदों मेरी अर्थी उठा के चलण गे
मेरे यार सब हुम हुमा के चलण गे

चलण गे मेरे नाल दुश्मन वी मेरे
एह वखरी है गल, मुस्कुरा के चलण गे

रहियाँ तां लीरां मेरे ज़िन्दगी भर
पर मरण बाद मैनू सजा के चलण गे

जिन्हां दे मैं पैरां च रुल्दा रेहा हां
ओह हथां ते मैनूँ उठा के चलण गे

मेरे यार मोड्डा वटाण बहाने
तेरे दर ते सजदा करा के चलण गे

बिठाया जिन्हाँ नूँ मैं पलकाँ दी छावें
ओह बल्दी होई अग्ग ते बिठा के चलण गे

जदों मेरी अर्थी उठा के चलण गे
मेरे यार सब हुम हुमा के चलण गे

--शिव कुमार बटालवी